Omhoog
Aanmelden
theaterreporters

​In groep 7 zitten heuse journalisten! Een paar keer per jaar worden twee kinderen ​uit onze klas uitgenodigd om een voorstelling in het Zaantheater te kom​​en bekijken. Ze worden als echte journalisten ontvangen en schrijven daarna een stukje over de voorstelling.

 Chantal en Jonna mochten in de voorjaarsvakantie naar de voorstelling van Alice in wonderland.

Chantal schreef:

 

Ik ben samen met mijn zus en moeder naar de voorstelling 'Alice in wonderland'' geweest. Ik vond het er heel mooi uitzien en ze droegen mooie kostuums.
In de voorstelling liepen over het podium een paar muzikanten mee en een zanger kon heel mooi zingen. Ik vond het leuk dat er muziek in voorkwam. Het decor zag er vaak uit als een schaakbord en zag er steeds anders uit. Ik vond het heel mooi, vooral op het eind toen Alice als koningin in een hele hoge jurk stond.
Wel vond ik de voorstelling moeilijk te begrijpen en kon ik het niet helemaal volgen. Ook wat ze vertelden vond ik soms moeilijk te begrijpen. Omdat ik de film weleens heb gezien, kon ik het een beetje volgen.
Bij binnenkomst kon je  thee en een klein cupcakeje krijgen. Er werd bij verteld dat thee was om je kleiner te maken en cake was om te groeien. Dat van de thee zag ik niet terug in de voorstelling. Die twee vrouwen die cake en thee uitdeelden,
waren verkleed als sprookjesfiguren. Ik dacht toen ook dat de voorstelling meer een sprookjesverhaal zou zijn. Toch vond ik het wel leuk en vooral mooi om het
te hebben gezien.

 

Jonna schreef dit verslag:

Alice in wonderland

 

De voorstelling waar ik naar gekeken heb is Alice in wonderland. De voorstelling ging over een meisje dat op 12de verjaardag spannende avonturen beleefd. Alleen wat we niet weten is of het echt is of het een droom is. 

Ik vond het een leuke, grappig en mooie voorstelling want er zaten leuke grapjes in. Wat ik mooi vond was het dansen, zingen en toneel. 
Als eerste het dansen, er werd niet heel veel gedanst maar als er gedanst werd was het wel mooi en zeker niet lelijk. 
Als tweede de zang, elke keer als er een scene was geweest werd er een kort liedje gezongen door een meneer die ook gitaar speelde.
Tenslotte het toneel, er waren 10 mensen 7 voor de musical 3 voor de muziek. De 7 spelers hadden allemaal een kleur behalve Alice natuurlijk die had een jurk met een soort schort er over heen. Ook het decor was mooi, sommige decor stukken konden meerdere dingen voorstellen dat was best grappig want met een beetje schuiven was het weer iets anders.
Voordat de voorstelling begon was er een thee party met twee grappige acteurs die de hartenkoningin en de hoedenmaker voor stelden. Zij deden niet mee in het echte stuk.
De kleding en de lichten waren ook heel mooi, de kleding was is mooi en in de kleuren rood, groen, zwart, grijs, blauw en roze. De lichten waren mooi want als Alice in haar tranen zwom was het licht blauw gekleurd en leek het net echt alsof ze in haar tranen zwom.
Soms was de voorstelling een beetje kinderachtig, omdat het een beetje nep leek maar daar is mee te leven.

 

Jesper en Thomas gingen naar de voorstelling Lief en Leed in het leven van Giraf op 20 december.

Jesper schreef:
Ik vond het een leuke voor stelling het was vaak grappig soms een beetje zielig.

 

Het ging over een meisje die een spreek beurt over een giraf wil geven maar dat kan dus niet want ze heeft geen discovery channel dus wil ze een wet, dat ze banken mag overvallen voor geld voor discovery channel maar die wet kwam er niet.
In de voorstelling wordt er niet gedanst
Er werd ook niet gezongen in de voorstelling
Het decor was wel grappig het was van een autodeur, wc-brillen en de raarste dingen
Er is spannende muziek bij het stuk.
Er gebeurden niks rondom de voor stelling

 

Er werd heel veel gescholden dus niet 9+ denk eerder 10+ of 11+.
 
Thomas schreef:
Het is een waar gebeurt verhaal uit Portugal en de schrijver Tiago Rodrigues en  komt ook uit  Portugal.
 
 Lief en leed in het leven van Giraf is een leuke voorstelling, alleen wordt er bij de voostelling aangegeven dat de voorstelling voor 9+ is, maar er wordt veel gevloekt dus ik vind het zeker voor 11+.
 
Het verhaal gaat over een meisje die Giraf heet. Haar moeder is overleden en haar vader heeft geen werk, daarom hebben ze weinig geld. Giraf moet een spreekbeurt houden en dat wil ze doen over giraffen. Ze wil informatie van Discovery Channel halen maar haar vader kan  discovery channel niet meer betalen. 
Ze heeft 53.507 euro voor nodig om haar hele leven discovery channel te kunnen kijken. 
De bank wil het niet geven en daarom wil ze de bank overvallen maar dat mag natuurlijk niet. Dus gaat ze naar de minister-president om een wet te maken waarin staat dat banken overvallen wel mag. 
Maar eigenlijk wil ze de bank helemaal niet overvallen en daarom kijkt ze in boeken en  maakt op die manier haar spreekbeurt.
 
Er wordt niet echt gedanst en niet gezongen. Er was een rommelig decor maar best wel mooi. Er was een beetje muziek. Je zag de acteurs even voor dat ze op het toneel komen praten met de regisseur. Giraf ( het meisje) gebruikten veel moeilijke worden maar geeft de betekenis ook.

 

Kyra en Phoebe keken naar de voorstelling 'De jongens'.

Kyra schreef daarover het volgende stukje:

 

Kyra 
Het was een mooie voorstelling. Niet te lang en niet te kort. Ik begreep meteen waar het over ging want het was een sterk verhaal. Ze zeiden dat ze drie jongens waren in het begin want ze zijn meiden maar spelen gewoon drie jongens in de musical.

 

De musical ging over drie jongens Lo, Ravi en Marijn. Het ging erover dat Lo zich voelde als een meisje van binnen maar van buiten is  hij een jongen. Soms doet hij dus een jurk aan. Toen ze gingen spelen ging hij een jurk aandoen. Ravi stelde voor om te gaan karten. Hij zei tegen Lo ga jij die jurk nog uit doen? Lo zei nee. Ravi zei tegen hem dat hij dan niet mee mocht doen. Omdat hij het maar raar vind. Daardoor krijgen ze ruzie. Marijn zit tussen hun in. Hij moest  kiezen tussen hun twee. Maar dat wil hij niet. Hij zorgt ervoor dat ze het uitpraten. Want dit vind hij heel stom. Ze hebben het uitgepraat. Ravi vind het niet meer raar na het gesprek. Nu zijn ze weer vrienden Er werd gezongen door Marijn dat was heel mooi. En paste goed  bij het verhaal. Het decor zag er echt uit. Je kon het decor ook snel veranderen dus het zat goed in elkaar. Muziek was er ook. Niet met zang maar achtergrond muziek. Dat was op sommige momenten heel erg spannend.
 
 

Het spits werd dit jaar afgebeten door Kiek en Omar. Hieronder zijn hun stukjes te lezen.

V​​erslag van de dansvoorstelling Kymani, het verhaal van een drummer door Het Internationaal Danstheater
​Gezien op 18 oktober 2015

Ik vond het een leuke voorstelling maar een beetje aan de lange kant.

Het verhaal ging over een jongetje die opzoek is naar waar hij vandaan komt.
Maar om het echt goed te begrijpen moest je wel het foldertje lezen.
Ik vond dat er interessant en mooi gedanst werd.
De muziek was ook heel mooi. Het leuke was ook dat de muziek en de dansen wisselden. Bijvoorbeeld van rustig naar druk.
Het decor waren doeken die tegelijkertijd de delen van het podium bedekten.

Kiek Merkestein


 

In het begin van de voorstelling was het donker en hoorde je geluid van een trommel en toen scheen er licht op de hoofdpersoon Kymani die ging dansen op het getrommel. Toen kwam zijn echte moeder, daar danste hij mee en ze namen afscheid en toen kwam hij bij zijn pleegouders terecht. 
Toen danste hij ook met zijn pleegouders. Daarna ging hij naar school. Eerst zag je hem niet omdat alleen de klas met de tafels muziek maakten en toen kwam Kymani in de klas en hij trommelde op de tafel. Toen danste de klas erop en toen deden ze de tafels open en er stond: Waar kom je vandaan? Kymani haalde zijn schouders op, hij wist het niet. Toen gingen de klasgenoten allerlei soorten muziek van verschillende landen aanzetten en ze hadden verschillende groepjes in allerlei kleuren en ze hadden dansjes erbij verzonnen. Als de muziek vrolijk was, was er een vrouw met rode kleding aan die er een paar keer doorheen schreeuwde. 
Uiteindelijk hoorde je getrommel en daar danste Kymani op en toen kwam hij erachter dat hij uit Afrika komt. Ik vond dat de voorstelling te snel afgelopen was.
Aan het einde van de voorstelling ging het publiek klappen en staan.

Algemene opmerkingen:
Er werd niet gezongen.
Het decor was een blauwe doek en ik vond dat niet zo mooi. 
Er werd super goed gedanst en de muziek vond ik mooi.


Omar Fergani

 

 ​

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

CBS Het Baken  |  P.A. van Meverstraat 9 1507 XE Zaandam  |  075-2010120  |  info@het-baken.nl